ติ๊ดดึก

เสาร์ 7 พฤศจิกายน 2552

เมื่อวาน...

รามฯ ทำกูจี๊ดอีกแล้วค่าาาา

ที่บอกว่าอีกแล้ว  เพราะเทอมที่ผ่านมาก็มีปัญหาเรื่องโอนทีนึงละ  เลยไม่โอนแม่ง

และเทอมนี้ก็เอาอีกแล้ว...ตื่นเช้าแบบลืมตั้งนาฬิกาปลุก  ก็งงเหมือนกันว่าตื่นมาทันได้ไง

คือตั้งใจจะตื่น 6 โมง  แต่ดันตื่นมา 8 โมง ทั้งๆที่ปกติถ้าไม่ตั้งนาฬิกาปลุกนี่คือเกือบเที่ยง

เตรียมตัวไปอย่างดี  เลือกวิชาที่จะลงทะเบียนไปพร้อม

ไปซื้อสมุดลงทะเบียนกับ ม.ร. 37 (แถบรหัสวิชา) เอาที่สำนักพิมพ์

นั่งๆตัดๆ ไปได้ 3 วิชาก็สะดุด (เพราะอะไรยังไม่บอก)  สะดุดแป๊ปนึงก็ตัดๆ เสียบๆต่อไป

และกลับมาตรงที่สะดุดเมื่อกี๊อีกครั้ง...

ทำไมใน ม.ร.37 ไม่มีแถบรหัสวิชาที่จะลงทะเบียน???

วิชาที่ว่าก็คือ IT 105  เช็คดูแล้วเทอมนี้เปิดสอน...

แต่แถบหายไปไหน???  ทำไมไม่มี  แว้บแรกคือจี๊ดมาก "เอากะกูอีกแล้วเหรอ?"

พอได้สติก็สูดหายใจเข้าลึกๆนับ 1-3 ช่างแม่ง  เดี๋ยวโมโหมากๆแล้วจะเหวี่ยง จะเดี้ยง

ที่เดี้ยงก็อีเบลนี่แหละเดี้ยง โมโหมากๆจะปวดหัว  ปวดลูกกะตา  มึนๆ  บวมๆตึงๆ

ว่าแล้วก็ข้ามๆไปตัดวิชาอื่นก่อน  เดี๋ยวค่อยกลับมาดูใหม่  เผื่อเราตื่นเต้นเกินไป (ตรงไหน?)

ตัดเสร็จก็กลับมาเปิดๆ ดูๆอีกที . . . แม่งก็ไม่มี (มันไม่มีนี่หว่า  จะให้ผุดมาจากไหน)

ตั้งใจจะลงเต็มแม็ก 8 วิชา แต่ได้ลงไปแค่ 7 วิชา  เซ็งเหี้ยๆ  เดี๋ยวต้องไปลงเพิ่มอีก เสียเวลานอน!!!

กลับมาถึงห้องก็โพสต์ประจาน(ตัวเอง)ในพันทิป  ก็ได้ความมาว่า...ให้เขียนเอาเอง

เหี้ยยยย!!!

เออรู้ว่าเรียนรามฯแม่งต้องพึ่งตัวเอง  กูก็พึ่งแล้วค่ะ

แต่เรื่องสำคัญขนาดนี้ จะให้นั่งวิปัสนาเอาเองเหรอคะ?

น่าจะมี หมายเหตุห่าไรไว้ตรง ม.ร.37 สักหน่อย  งานนี้ไม่โทษตัวเอง  ไม่ผิดโว้ย!!!

อ่านสิคะอ่านวิธีลงทะเบียนก็อ่านแล้ว หน้านี้ไง คลิก

มีบอกไว้สักคำมั้ยคะ  ว่าถ้าไม่มีแถบรหัสวิชาที่ต้องการจะลงให้ตัดกระดาษที่ว่างๆ แล้วเขียนเอาเอง

แล้วอย่ามาอ้างว่าโอ๊ย!!! ระบบมันใหญ่  เรื่องมันเยอะ  เรื่องจุกจิกเล็กน้อยแค่นี้ใครเขาสนกัน

หมาตัวไหนอย่ามาพูดให้กูได้ยินนะ   ระบบใหญ่ๆน่ะสิควรจะทำอะไรให้รอบคอบ

ไม่ใช่อะไรๆ ก็อ้าง  ระบบมันใหญ่

วันนี้ตื่นมาก็ตึงๆ  มันๆ  ปวดหัว  ปวดลูกกะตา  จนได้ .  .  . ขนาดนับ 1-3 แล้วนะ

เพื่อนรับปริญญาก็ไม่ได้ไป   สงสัยคราวหลังต้องนับถึงร้อย

ปล. ที่ไม่เขียนตั้งแต่เมื่อวานเพราะกลัวจะเดือดจนเส้นเลือดแตก นี่ก็พยายามเขียนให้เบาแล้ว...ได้แค่นี้

สันดานเดิมเริ่มกลับมาอีกแล้วสิท่า. . .