ติ๊ดดึก : โหมดปั่นรูป -..-

ต้องบอกว่าเป็นเวอร์ชั่น exteen เพราะว่าเคยเขียนลงไดอารี่มาแล้วเจ้าค่ะ

เมื่อเอามาปล่อย ณ ที่นี้ ก็เลยต้องปรับนู่นนี่ นิดๆหน่อยๆ เพื่อความอร่อย

และแน่นอน . . . เจ้าของบล็อกก็สวยขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา 

 

 

 

 ว่ากันว่า  ของดองนี่มักจะมีรสออกเปรี้ยวๆใช่มั้ยคะ?

วันนี้อิฉันก็เลยเอาของดองมาปล่อย

 

 

 

 

เพราะอยากเป็นสาวเปรี๊ยว!!!

 

 

 

 

 

 

กร๊ากกกกกกกกกกกกก

 

 ( เสียงไร แป่กๆบ่ะเฮ้ย ??? )

 

 

 

อันเนื่องมาจาก

ช่วงวันที่ 8 - 11 พฤศจิกายน ปีที่แล้ว

อิฉันได้เอา 2 กีบ น้อยๆ  ดำๆ  ถึกๆ  ไปเหยียบหน้า...

 หน้าดิน  ของเมืองสามหมอก  กับ ดอกเหลืองๆ

ไปได้ไง  และมีชีวิตรอดกลับมาได้ไง

 

โปรดติดตามตอนต่อไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จะติดตามตอนต่อไปจริงอ่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

เอามันตอนนี้ล่ะคุณเอ๊ย!

"เราไม่กล้าให้คุณมาหวัง"

( กลัวไม่มีคนติดตาม  แหะๆ )

 

 

 

เอาล่ะเน้อ

 

 

ต้องบอกก่อนว่าอิฉันมาฝึกวิชาเอากระดาษอยู่ ณ สำนักหนึ่ง

บนดอย ในจังหวัดเจียงฮาย

 

ว่าแล้วก็ออกจากหอ ตั้งแต่ 7 โมงเช้าาาาาาาาา

ไม่เห็นเลข 7 บนหน้าปัดนาฬิกามานานเท่าไรแล้ววะกู ^^'

 

ระหว่างที่นั่งรอรถ  ก็สั่งข้าวมากิน

ข้าวสวยร้อนๆ บวกด้วยหมูทอดกระเทียม

อื้อหือออออออออออออออ

 

. . .

 

มะ-แร่ง

 

แมร่ง

 

เข้าปากได้คำเดียว  รถก็มาเกยชานชลาซะอย่างงั้น

 

 

ขึ้นรถหาที่นั่งได้แล้วก็...

หลับสิคะคุณ 

มันเป็นประเพณีปฏิบัติค่ะ  ย้ำนะว่าประเพณีปฏิบัติ

 

ก็นะขึ้นรถไปไหนไกลๆทีไร

ก็ต้องหลับ  หลับ  หลับ และก็ตื่นทุกที ไมรู้ทำไม...ใครรู้บอกที

แล้วตื่นเช้าขนาดนี้นะคุณเอ๊ย!  จะเหลือเร้ออออ

 

 

 

ถึงเชียงใหม่ประมาณ 11 โมง

ก็แถ่ดๆๆๆ  หาซื้อตั๋วรถเมล์ต่อไป "ปาย"

ฝันถึง รถหวานเย็นคันกะปุ๊กลุก ที่มีทั้งพัดลมในตัวและนอกตัว

ค่อยๆ กาดื๊บบบบ  กาดื๊บบบบ ขึ้นดอย

อืมมมมม  ดีจัง

 

 

แต่

 

 

 

 

 

 

แต่

 

 

 

 

 

แต่

 

วันนี้รถพัดลมหายไปไหนหมดวะคะ

มีแต่รถแอร์  และก็ รถตู้

อิฉันก็เลยแร่ดๆ ไปถามลุงหนวดแถวนั้น

 

สาวงาม : เปลี่ยนเป็นรถแอร์หมดแล้วเหรอคะลุง

ลุงหนวด : เปล่าๆ เปลี่ยนเฉพาะวันนี้แหละ

 

 

 

 

 

 

ฮ่วย!

 

 

***คำเตือน***

สำหรับคนที่ไม่เคยไปปายนะเจ้าคะ

อย่าแม้แต่จะคิดที่จะไปด้วยรถตู้นะคะคุณ

อ้วก บรรลัย

 

 

และสภาพของรถแอร์ที่ว่า

มิได้ต่างจากรถหวานเย็นของกูเล้ยยยย

ขนาดก็หวานเย็นดีๆนั่นเอง

อิฉันนั่งรองจากแถวโหล่ (แถวที่ 2 จากหลังสุด) ก็เลยถ่ายคนได้เกือบทั้งรถ

 

เป้น้อยของหนูค่ะ

 

 

 2 พี่น้องกอดกัน น่ารักมากมาย

น้องเขาไม่ได้นั่งกับพื้นนะนั่น

มักระสอบอะไรก็ไม่รู้วางอยู่  นังสบายตูดเชียวล่ะ

 

 

ซาลาเปาฝีมือคุณยาย...ฝีปากคุณพี่ กับ คุณเพื่อน

 

 

 เปิดเผย โฉมหน้า จอมเขมือบ ฮ่าๆๆ เสร็จกรู

 

 

โคมไฟที่บ้านน้า

 

 

โคมไฟร้าน...(ไม่บอกดีกว่า)

 

 

 

 

 

 

 

งาน(ใน)วัด

 

 

 

 

.  .  . 

 

 

 

 

 

นอนปายคืนนึงเช้ามาก็ เดินทางต่อ

นั่งรถ 2 แถว จาก ปาย – แม่ฮ่องสอน เช๊า เช้า อีกแล้ว

อันนี้ถ่ายตอนอยู่บนรถ  กดไปเรื่อย

 

 

 

 

 

 

โค้งซ้าย  ขึ้นดอยลงดอย และ ก็ โค้งขวา

ทางก็มีอยู่แค่เนี๊ยะ

 

 

 

 

 แสงดันทุรัง ^^’

 

 

 

 

หนาวเน้อ

 

 

 

 

 

 

 

       

จอดพักที่ อ. ปางมะผ้า

 

 

 

ย้ำ! ปางมะผ้า นะ ไม่ใช่ ชัยภูมิ 555+

 

 

 

 

 

 

 

 

ว่างมากกกก

 

 

 

ไปกันต่อนะน้อง

 

 

ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็น แถวๆศูนย์วิจัยข้าว  จ.แม่ฮ่องสอน นี่แหละ

 

 

 

     

.  .  .

ถึง แม่ฮ่องสอนประมาณ 9 โมง 10 โมง

ลงจากรถ  นั่ง ตั้งสติ หนีตุ๊กๆ แป๊บนึง

พอม็อบคนขับตุ๊กๆสลาย ก็ แบกสัมภาระ เดินดุ่ยๆๆ ออกจากท่ารถ 

ซ้าย – ขวา ดีวะ ??? 

เอาวะ "ผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา" 555+ 

เจอแล้วป้ายยยยยยยยยยย

อีก 800 เมตร  - ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว

 

 ดุ่ย   ดุ่ย   ดุ่ย

 

 

แวะเข้าห้องน้ำและก็เดินแร่ดๆเข้าไปหาข้อมูล

ได้โบรชัวร์เกสเฮ้าส์ และก็ คู่มือท่องเที่ยวมา

ก็โทรจิก  หาที่พักกันล่ะ

เปิดๆดู เอาแบบไม่เกิน 200 นะ 555+ประหยัดวุ้ย!     

 

 

 

 

สุดท้ายก็ลงเอยที่นี่

 

เหลือห้องสุดท้าย แล้วดั๊น ได้ ห้อง 7

วะฮู้ววววชอบเลข 7 อย่างแรงงงงงง

120 บาท ห้องน้ำรวม มีแค่ 8 ห้อง 

โยนกระเป๋า  ล้างหน้า  พักหายใจกันแป๊บนึงก็ออกมาเป้าหมายต่อไป

ดอยแม่อูคอ  อ.ขุนยวม  เจ้าค่ะ

ก่อนอื่นก็ต้องหายัดเหงือกกันซะก่อน

เดินวนตลาดอยู่ 2-3 รอบ ก็ดันไม่ซื้อไรกิน 

 

จนมาเจอนี่

. . . 

 

 

ครั้งแรก และ ครั้งสุดท้าย

อยู่ใกล้ๆตลาดสด ในตัวเมืองแม่ฮ่องสอนนี่แหละ

Fucking Delicious ยังพอทนแต่

Fucking Service กรูขอบาย   

 

ขอบ่นหน่อยเหอะ

ก็แมร่ง ทั้งร้านมีอยู่ไม่ถึง 10 โต๊ะ

แล้วก่อนที่กรูจะหย่อนก้นลงนั่งคนที่อยู่ก่อนก็ก้มหน้าก้มตากินกันอยู่

อืมมม ไม่น่าจะรอนาน

20 นาทีผ่านไปว่างเปล่า

อีก 10 นาที ผ่านไป

 

เฮ้ย! ทำไมโต๊ะนั้นมาหลังได้ก่อนวะ

 

ฮึ่มมมมม เดือดดดดดดด

"พี่คะ ที่สั่งน่ะได้ยังคะ" 

"อ่อ ได้แล้วครับ กำลังทำครับ"  

10 นาที  กำลังจะตีจาก 

"แอม ถ้าอีก 5 นาที กูยังไม่ได้แดก กูลุกนะเว้ย!"

สิ้นเสียงนั้น ไม่ถึง 3 นาที

สิ่งที่เรียก ว่า "อาหาร" ก็มาอยู่ตรงหน้าเรา

*อาหาร - กินเพื่ออยู่  

 

ปล. เราเตือนคุณแล้ว!

 

กินอาหารเสร็จก็ไปนั่งรอรถไป อ.ขุนยวม

1 ชั่วโมงกับการนั่งรอ  ก็ถ่ายรูปเล่นกันไป ( ไม่ให้ดูหรอก ชิ! )

 

 

กดๆ บนรถ อีกละ

 

 

 

 

 

แว้กกกกก  อีก 47 กิโลแม้วววว

 

 

 

 

ขอเม้าท์ต่อนะ

ลงรถเมล์ตรง 3 แยก ทางขึ้นดอยแม่อูคอ 

หน้าป้อมตำรวจนี่แหละ

และก็ มอง ม๊อง มอง

ไหนวะ รถสองแถวขึ้นดอย 

เลยเดินไปถามคุณตำรวจ 

สรุป ไม่มีรถซ้ากกกกคัน

อ้าว! ไหนคุณเจ้าหน้าที่เสียงหล่อ บอกว่า

"ลงตรง 3 แยก นะครับ  จะมีรถสองแถวอยู่ประมาณ 10 คัน" 

แถมได้ยินคุณตำรวจ แอบคุยกันอีก

ว่า 4 โมงกว่าๆเนี่ยนะ จะขึ้นดอย 

ทำไมอ่ะ  ก็ 4 โมง กว่าๆนี่แหละ จะขึ้นดอย

คุณตำรวจน่ะไม่รู้ไรซะแล้ว

ขึ้นไปดูพระอาทิตย์ตกไง ไม่โรแมนซ์เอาซะเลย  

 

"เอาไงดีวะแอม?"

 

 

 

โบกรถ!!!

 

ถูกต้องเจ้าค่ะ  สาวงาม 2 นางจะโบกรถกันแล้ว  ว่ะฮิ้วววว 

ตอนแรกเห็นรถ กระบะ 2 คัน จอดอยู่

แต่ก็ยังไม่ขอติดไป เนื่องจากยังมีอาการมึนๆ

 

อันนี้คือ วิธี แก้มึน 555+

 

    

 

 

 กดๆๆๆ   สักพักก็มีกระบะคันหนึ่งเลี้ยวมา

โบกๆๆๆๆๆ   

จอดดดดดดดดดดดด 

 

ในรถ...หญิง1 กะ ชาย1  แฟนกัน  ฟันธง!!!  

"พี่จะไปไหนเหรอคะ" 

"จะไปเชียงใหม่ครับ" 

"คือพวกหนูจะไปทุ่งบัวตองอ่ะค่ะ  พี่ผ่านมั้ยอ่ะคะ" 

"จะแวะอยู่เหมือนกันครับ  งั้นไปด้วยกันเลย" 

Yahoo!

ว่าแล้ว 2 สาว ก็ กระโดด ขึ้น กระบะ ในทันใด

จนลืมไปเลยว่า หนูเป็นผู้หญิง นะคะ 

ระหว่างที่ โดนเขย่าไปมาอยู่ในกระบะก็บ่นๆกันไป 

"ทำไมพี่เค้า ขี่ไวจังวะ" 

"โห แต่แม่งโค้งแต่ละทีงี้เสียวเลย" 

"แว้กๆๆๆ เหม็นกลิ่นผ้าเบรก"

บลา  บลา

แต่ก็มันดี






 

 

 

วะฮิ้วววววว

 

 

"น้อง  เดี๋ยวพี่แวะ สั่งงานลูกน้องแป๊บนึง" 

 ป๊าดดดดดดดด  

คุณเอ๋ย อี 2 คน นี่มือดีมะโบกใครไม่โบก

ดันโบกโดนรถเจ้าหน้าที่กรมทางหลวง

และก็เป็นหัวหน้าที่ดูแลถนนเส้นนี้ด้วย

 

 

เริ่ด ค่ะ เริ่ด   

 

หนูรอได้ค่ะเพ่  หึหึ

 

 

 

 

 

 

 

ดอก  ดอก

 

 

 

และก็ ดอกๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ก่อนแยกกันก็ยังให้ข้อมูลเราอีกบานเบอะ

 

 

 

"ขอบคุณค่ะ"

  

 

 

ขึ้นมาแล้วววววว

 

 

 

     

    

ดอกที่เราตามหา บานไป ประมาณ 30%

 

 

 

 

 

ขอนางแบบหน่อย

 

 

เพื่อนกู  ยิ้มกับดอกไม้ก็เป็นวุ้ย!

 

 

 

 

 มีมนุษย์ผู้หนึ่ง บอกว่า "เหมือนเมียไอ้ฟักเลย"

เป็นงั้นก็ดีเด่ะ  นมใหญ่นะเว้ย 555+

อย่ามาง้อละกัน

 

 

 

 

 

 

 

เหินฟ้าาาาาาาาาาา

 

 

 

 

 

ถ่ายเงาคู่ซะหน่อย ( ลืมเอาขาตั้งกล้องมา T-T)   

 

 

ปิ๊กแล่วววว

 

 

 

 

โบกรถต่อสิคุณ    

 

 

 

 

คันนี้แวะจอดที่เดียวกับตอนขึ้นไป

ไอ้เราก็คิดว่าไม่ไปต่อ

 

 

 

     

เลยแวะซื้อพวกผลไม้แช่อิ่ม กินเล่น

(ซะเมื่อไร)

เริ่มหิวล่ะไม่ว่า 

และก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินกิน  เดินเม้าท์มาเรื่อยๆ 

ผ่านเต้นท์ของเจ้าหน้าที่กรมทางหลวง

พี่ที่เป็นลูกน้องพี่คนขับรถตอนขึ้นไปก็จำผีบ้า 2 ตัวได้ด้วย

 

"กลับกันแล้วเหรอ"

"ค่ะ"

"กลับกันไงเนี่ย"

"โบกเหมือนเดิมค่ะ"

 

ยิ้มๆ

   

พระอาทิตย์ตกดินแล้ว

เธออยู่หนายยยยยยยยยยยยยยย   

 

 

เดินต่อประมาณ 10 ก้าว  

มาแล้ววววววววกระบะสีดำ โบกๆๆๆๆๆ

 

 

 

คันเดิม!   

 

 

กร๊ากกกกกกกกกกก

   

 

 

 

ก็จำไม่ได้นี่หว่า 

กระโดดขึ้นกระบะและก็กลิ้งๆอยู่ในกระบะเหมือนตอนขึ้นมา

แต่คราวนี้เป็นรถเจ้าหน้าที่ป่าไม้  

 

วะฮิ้วววววววววว  

พอถึง สามแยก ก็จอด  สาวงาม 2 นางกำลังจะโดดลง 

"น้องๆ มานั่งข้างหน้ามา" 

จุ๊กกรุ๊วววววว ก็พี่เขาไม่รู้ว่า เราจะไปในเมือง

บอกรู้งี้ให้นั่งข้างหน้าตั้งแต่ตอนแรกแล้ว

เพราะมันหนาววววววววววว 

สรุป 

โบกคันเดียว บนดอย - ตัวเมือง 

 

โชคดีแบบนี้ก็… 

 

มีความสุข  ลัลลา 

 

ดีจัง งังๆ

 

 

***ใครเน็ตเน่า หรือ อยากดูแบบอันเซ็นเซอร์

ก็ตามไปดูนี่เด้อ  http://plakaponk.spaces.live.com/photos/cns!B4DF8A837AE09049!2522/

 

 

to be continued… มีต่อภาค 2 นะจ้ะ