โถ อีดอก...ภาค1

posted on 23 Aug 2008 00:12 by cubbyhole in Trip

ต้องบอกว่าเป็นเวอร์ชั่น exteen เพราะว่าเคยเขียนลงไดอารี่มาแล้วเจ้าค่ะ

เมื่อเอามาปล่อย ณ ที่นี้ ก็เลยต้องปรับนู่นนี่ นิดๆหน่อยๆ เพื่อความอร่อย

และแน่นอน . . . เจ้าของบล็อกก็สวยขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา 

 

 

 

 ว่ากันว่า  ของดองนี่มักจะมีรสออกเปรี้ยวๆใช่มั้ยคะ?

วันนี้อิฉันก็เลยเอาของดองมาปล่อย

 

 

 

 

เพราะอยากเป็นสาวเปรี๊ยว!!!

 

 

 

 

 

 

กร๊ากกกกกกกกกกกกก

 

 ( เสียงไร แป่กๆบ่ะเฮ้ย ??? )

 

 

 

อันเนื่องมาจาก

ช่วงวันที่ 8 - 11 พฤศจิกายน ปีที่แล้ว

อิฉันได้เอา 2 กีบ น้อยๆ  ดำๆ  ถึกๆ  ไปเหยียบหน้า...

 หน้าดิน  ของเมืองสามหมอก  กับ ดอกเหลืองๆ

ไปได้ไง  และมีชีวิตรอดกลับมาได้ไง

 

โปรดติดตามตอนต่อไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จะติดตามตอนต่อไปจริงอ่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

เอามันตอนนี้ล่ะคุณเอ๊ย!

"เราไม่กล้าให้คุณมาหวัง"

( กลัวไม่มีคนติดตาม  แหะๆ )

 

 

 

เอาล่ะเน้อ

 

 

ต้องบอกก่อนว่าอิฉันมาฝึกวิชาเอากระดาษอยู่ ณ สำนักหนึ่ง

บนดอย ในจังหวัดเจียงฮาย

 

ว่าแล้วก็ออกจากหอ ตั้งแต่ 7 โมงเช้าาาาาาาาา

ไม่เห็นเลข 7 บนหน้าปัดนาฬิกามานานเท่าไรแล้ววะกู ^^'

 

ระหว่างที่นั่งรอรถ  ก็สั่งข้าวมากิน

ข้าวสวยร้อนๆ บวกด้วยหมูทอดกระเทียม

อื้อหือออออออออออออออ

 

. . .

 

มะ-แร่ง

 

แมร่ง

 

เข้าปากได้คำเดียว  รถก็มาเกยชานชลาซะอย่างงั้น

 

 

ขึ้นรถหาที่นั่งได้แล้วก็...

หลับสิคะคุณ 

มันเป็นประเพณีปฏิบัติค่ะ  ย้ำนะว่าประเพณีปฏิบัติ

 

ก็นะขึ้นรถไปไหนไกลๆทีไร

ก็ต้องหลับ  หลับ  หลับ และก็ตื่นทุกที ไมรู้ทำไม...ใครรู้บอกที

แล้วตื่นเช้าขนาดนี้นะคุณเอ๊ย!  จะเหลือเร้ออออ

 

 

 

ถึงเชียงใหม่ประมาณ 11 โมง

ก็แถ่ดๆๆๆ  หาซื้อตั๋วรถเมล์ต่อไป "ปาย"

ฝันถึง รถหวานเย็นคันกะปุ๊กลุก ที่มีทั้งพัดลมในตัวและนอกตัว

ค่อยๆ กาดื๊บบบบ  กาดื๊บบบบ ขึ้นดอย

อืมมมมม  ดีจัง

 

 

แต่

 

 

 

 

 

 

แต่

 

 

 

 

 

แต่

 

วันนี้รถพัดลมหายไปไหนหมดวะคะ

มีแต่รถแอร์  และก็ รถตู้

อิฉันก็เลยแร่ดๆ ไปถามลุงหนวดแถวนั้น

 

สาวงาม : เปลี่ยนเป็นรถแอร์หมดแล้วเหรอคะลุง

ลุงหนวด : เปล่าๆ เปลี่ยนเฉพาะวันนี้แหละ

 

 

 

 

 

 

ฮ่วย!

 

 

***คำเตือน***

สำหรับคนที่ไม่เคยไปปายนะเจ้าคะ

อย่าแม้แต่จะคิดที่จะไปด้วยรถตู้นะคะคุณ

อ้วก บรรลัย

 

 

และสภาพของรถแอร์ที่ว่า

มิได้ต่างจากรถหวานเย็นของกูเล้ยยยย

ขนาดก็หวานเย็นดีๆนั่นเอง

อิฉันนั่งรองจากแถวโหล่ (แถวที่ 2 จากหลังสุด) ก็เลยถ่ายคนได้เกือบทั้งรถ

 

เป้น้อยของหนูค่ะ

 

 

 2 พี่น้องกอดกัน น่ารักมากมาย

น้องเขาไม่ได้นั่งกับพื้นนะนั่น

มักระสอบอะไรก็ไม่รู้วางอยู่  นังสบายตูดเชียวล่ะ

 

 

ซาลาเปาฝีมือคุณยาย...ฝีปากคุณพี่ กับ คุณเพื่อน

 

 

 เปิดเผย โฉมหน้า จอมเขมือบ ฮ่าๆๆ เสร็จกรู

 

 

โคมไฟที่บ้านน้า

 

 

โคมไฟร้าน...(ไม่บอกดีกว่า)

 

 

 

 

 

 

 

งาน(ใน)วัด

 

 

 

 

.  .  . 

 

 

 

 

 

นอนปายคืนนึงเช้ามาก็ เดินทางต่อ

นั่งรถ 2 แถว จาก ปาย แม่ฮ่องสอน เช๊า เช้า อีกแล้ว

อันนี้ถ่ายตอนอยู่บนรถ  กดไปเรื่อย

 

 

 

 

 

 

โค้งซ้าย  ขึ้นดอยลงดอย และ ก็ โค้งขวา

ทางก็มีอยู่แค่เนี๊ยะ

 

 

 

 

 แสงดันทุรัง ^^’

 

 

 

 

หนาวเน้อ

 

 

 

 

 

 

 

       

จอดพักที่ อ. ปางมะผ้า

 

 

 

ย้ำ!