ติ๊ดดึก : โหมดปั่นรูป -..-

 

มาเม้าท์กันต่อเนอะ

 

เรื่องแรกค้างจากวันศุกร์

 

คือตอนกลับจากขายของอ่ะตั้งใจจะไปหาเพื่อนแถวลาดมะพร้าว

 

ก็ไปถึงปากซอยแล้วล่ะ แต่โทรหาแล้วมันไม่รับ ( จริงๆก็บอกไว้ก่อนหน้านี้ )

 

เอาไงวะสี่ทุ่มกว่าแล้ว รีบตัดสินใจ ( ใช้เวลาประมาณ 5 วิ)

 

กลับเหอะ

 

แล้วกูจะขึ้นรถเมลล์สายไหนกลับวะ???

 

สายตาก็สั้นได้อีก รถเมล์จะเหยียบนิ้วตีนแล้วถึงจะอ่านตัวหนังสือหน้ารถออก (อันนี้ก็เว่อร์ไปนิดนึง)

 

สรุปก็คือ ขึ้น 182 เจ้าค่ะ...มันมีเรื่องตรงนี้แหละ

 

ตอนนั้นมีเหรียญอยู่ในมือแค่ 6 บาท และก็มีแบงค์ 100 ที่เพิ่งออกมาจาก ATM

 

พอรู้อยู่ว่าอาจจะโดนถีบตกรถถ้ายื่นแบงค์ใบนั้นให้กระเป๋ารถเมล์

 

ก็เลยหันไปขอแลกแบงค์ย่อยกับพี่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

พี่เขาก็พยายามหาให้นะ ดูชีตั้งใจอ่ะ ค้นกระเป๋าใหญ่เลย สรุปไม่มี -*-

 

แล้วพี่เขาก็ให้เหรียญ 2 บาทมา

 

ไอ้เราก็รับไว้อ่ะแหละ แต่รู้สึกแปลกๆ ไม่อยากเป็นหนี้(บุญคุณ)ใครโดยไม่จำเป็น

 

ก็พยายามหาๆๆๆในกระเป๋าอีกรอบ

 

โอ๊ะๆ เจอเหรียญห้าแอบอยู่ในซองใส่บัตร ATM เลยคืน 2 บาทให้พี่เค้าไป

 

สักพักมีฝรั่ง 2 คนขึ้นมา แม่เอ๊ย!!! ผู้หญิงโคตรเหมือนกะเทย

 

แต่สวยเท่ห์มาก ชอบ 555+ ส่วนหน้าตาผู้ชายก็เฉยๆ

 

ที่บอกว่าเหมือนกะเทยเพราะชีตัวสูง แถมผอมอีก สูงกว่าผู้ชายที่มาด้วยกันอ่ะว่างั้น

 

จากการประเมินด้วยสายตาแล้ว 2 คนนี่ไปซื้อของที่คาร์ฟูมาเยอะโคตร พะรุงพรัง รุ่งริ่งน่าดู

 

ที่แน่ๆมีสับปะรดทั้งลูกด้วย แล้วต้องยืนอีก

 

ไอ้เราก็เป็นคนดีมีความรู้จากแม่ฟ้าหลวงติดอยู่นิดๆ เลยฉวยโอกาสสปีคอิงลิชซะหน่อย

 

แล้วไม่รู้ว่าเป็นเพราะสำเนียงเบลดีเกินไปหรือเพราะเขาไม่ได้ยิน เลยทำหน้างงๆแปลกๆ

 

อีเบลเลยถามว่าแคนยูสปีคอิงลิช น่านนนนดูมันทำ ไปถามฝรั่งว่าพูดอังกฤษได้มั้ย

 

อ๊าว!!! ก็เผื่อเขามาจากฝรั่งเศส เยอรมัน สปงสเปนไรงี้ ชิมิ

 

อาจารย์เคยบอกไว้ว่าถามไปโลด!!!

 

สรุปก็ไม่ได้ช่วยเขาถืออะไรหรอก เพราะมันอึด!!! ฮ่าๆ เขาคงชินของเขาแล้วล่ะ

 

เออๆ เกือบลืม ผู้หญิงที่บอกว่าเหมือนกะเทยอ่ะ โคตรเท่ห์จริงๆนะ

 

แว้บแรกที่เบลเห็นเธออ่ะ นี่เลย เธอกรีดอายลายเนอร์(ใช่มั้ยวะ) แบบเอมี่ ไวท์เฮ้าส์อ่ะ

 

แต่ของเธอจะมีสีอื่นมาแซมด้วย แล้วตรงหางที่ตวัดขึ้นไปก็เพ้นท์เป็นรูปดอกไม้

 

รวบผมสูงฟูๆหน่อย เสื้อกล้ามสีดำ กางเกงยีนส์สั้น ถุงน้องดำ!!!

 

ชอบอ่ะ

 

ตอนไม่ยิ้มจะดูดุๆใช่มะ นั่นอาจจะเป็นเพราะตา แต่พอยิ้มอ่ะแม่งสวย

 

ถ้ากูเป็นผู้ชายนะ ใจละลายยยย

 

 

นั่งไปถึงแถวๆเดอะมอลล์บางกะปิ ( อันนี้พอจะเรียกถูกเพราะเคยผ่าน YES!!! )

 

ก็รื้อๆ สมุดแล้วหยิบขึ้นมาเล่มนึง ส่งให้พี่ผู้หญิงคนที่นั่งข้างๆ

 

รู้สึกดีจัง ^__________________^

 

เล่มนี้แหละ

 

 

 

 

พอถึงตรงแยกลำสาลี ( เขาเรียกงี้ป่ะ ) เอร๊ย! เมิงเลี้ยวไปรามฯ1 ไมวะ -*-

 

คิด + เดา ในใจ อ้อมเหี้ยๆแน่

 

เลยลงซะแถวนั้นแล้วเดินกลับไปข้ามสะพานลอยไปฝั่ง ถ.ศรีนครินทร์ (ใช่ป่าววะ)

 

ตอนนั้นก็ประมาณ 5 ทุ่มได้ละ...กูจะขึ้นรถสายไหนอีกล่ะนี้ (ในใจคิดว่า 207 หมดแล้ว)

 

ระหว่างที่ยืนเด๋อๆอยู่ เอ๊า!!! 207 มาแว้วววว