ติ๊ดดึก : โหมดปั่นรูป -..-

พุธ 21 ตุลาคม 2552 

ตื่นมาก็หาเรื่องให้ห้องรก

น่าจะถ่ายก่อนหน้านี้สัก 10 นาที

เพราะยังใช้โต๊ะญี่ปุ่นตัวที่นอนหงายอยู่ที่พื้นเป็นโต๊ะคอมฯ (เห็นมั้ยขาชี้ฟ้าอยู่นั่น)

แต่ตอนนี้ได้โต๊ะมาอีกตัว  อิอิ

คือเห็นมันวางอยู่ใต้บันไดที่หอมาเป็นเดือนแล้ว

เมื่อวานเจอพี่แม่บ้านก็เลยขอเปลี่ยนโต๊ะ   ก็ได้แฮะ

พี่แม่บ้านจำห้องเบลได้ด้วย  ทั้งๆที่เคยคุยกันแค่ 2 ครั้ง

คือตอนพามาดูห้อง กับ ตอนเอาโต๊ะกินหนมจีนมาให้ (แอบรู้สึกดีแหละ)

วันนี้พี่แม่บ้านเอาโต๊ะมาให้  แถมไม่เอาโต๊ะกินหนมจีนคืนด้วย บอกใช้ไปเหอะ  โฮะๆ

ก็เลยได้โต๊ะญี่ปุ่น  มาวางของกิน กับหม้อข้าว

ตอนนี้มีเครื่องครัวอยู่แค่นี้อ่ะ (จานเน่าหลังห้องอีก 2 ใบ)

ต่างกับตอนอยู่เชียงรายลิบลับเลยเนอะ 555+

อ๊าฟเตอร์  อิอิ . . . ตอนเย็บผ้าก็เริ่มชินกับโต๊ะหนมจีนแล้วล่ะ

แต่ก็ไม่ค่อยสะดวกอยู่ดี  เกะกะขาโต๊ะ  ไม่เป็นไรทนๆไป

ทำไงได้  ไม่ได้ล่ำซ่ำ  มีตังค์ให้คนอื่นกู้เหมือนตอนดอยนี่หว่า  ฮ่าๆ

ภูมิใจเสนอที่วางโมเด็ม  โฮะๆ

ก็แหม  ไม่ได้อยู่ห้องแอร์นี่หว่า  เลยต้องหาวิธีระบายอากาศกันสักหน่อย ^^'

ว่าไปก็คิดถึงห้องนี้เนอะ

ถึงแมลงสาบจะเยอะ   และก็เจอจิ้งเหลนบุก

แต่เบลก็รู้สึกผูกพันกับหอนี้มากที่สุด . . . จริงๆนะ  คิดถึงมากๆเลย

เมื่อคืนมีคนทำให้แอบยิ้มคนเดียวก่อนนอนอีกแล้ว

ออนซะดึก ยังกะนัดจีบแหม่ม

จีบคนหัวหยิกใส่แว่นต่างหาก 55+

สวยๆใช่มะ  สวยมากด้วยอ่ะ  เริ่ดๆ  555+

ป่าว  สุดตรีน  แปลกสุดๆ   สวยหาไม่  แต่นิสัยดี  น่ารักกว่าที่เห็นภายนอก

เข้าใจอะไรแล้วมีเสน่ห์ดึงดูดแบบแปลกๆ ด้วย

เมาป่ะเนี่ย

เมาคาลพิสแลตโตะ . . .

อีเบลนี่แอบเขิน อมยิ้ม ดูดขี้ฟัน อยู่คนเดียว

เขินกับไอ้ที่บอกว่า แปลก ก็โอเค๊ 555+

ครั้งนี้เล่นตรงๆกว่าครั้งอื่น ที่มีแต่กึ่งๆกลางๆให้ตีความกันเอาเอง

แต่คราวนี้พุ่งมาตรงๆ เล่นซะอีเบลเกือบหงายหลัง

แต่ให้อภัย เพราะอย่างน้อยก็ได้รู้สึกดีๆก่อนนอน 

ไม่ต้องคิด  ไม่ต้องหวังอะไร  เจอความสุขอยู่ตรงไหนก็แค่เก็บใส่กระเป๋า

แบบนี้อาจจะดีมากกว่า  ไม่หวัง และ ไม่ผิดหวัง . . .