ติ๊ดดึก : โหมด I Love Sewing -..-

นับจากนี้...ไม่รู้อีกกี่หน้าเหมือนกัน

จะเป็นการย้อนนน  ไปบันทึกของเดือนที่แล้วนะจ้ะ  ย้ำ!!! ว่าเป็นของเดือนที่แล้ว

ช่วงที่กลับไปคลุกตัวอยู่กับความสุขของคำว่าบ้าน  อิอิ

พุธ 9 กันยายา 2552, 19:10

เขียนบนรถ @ สายใต้

จะเหงาหรือตะหงุดหงิดดีวะเนี่ย -"-

เอาเป็นทั้ง 2 อย่างเลยละกันเนอะ

ก็แม่งกว่าจะได้ออกจากรามฯ2  ก็ต้องรอรถตู้อยู่เกือบชั่วโมง  ร้อนก็ร้อน

ปกติคิวรถตู้มันจะอยู่ที่เดิมตรงนั้นของมัน แต่วันนี้เดินไป...อ้าว!!! หายไปไหนวะ

ในใจคิดว่างานเข้าแล้วกู  เลยถามพนักงานห้างฯเอา  ได้ความว่าไปอยู่อีกฝั่ง

แล้วนี่อะไรดูดิ  ในตั๋วบอกรถออกทุ่มนึง  เลยมา 15 ยาทีแล้วนะค๊าาาายังไม่ออกอีก...เฮ่อ!!!

ถ้าผู้โดยสารสาล่ะเป็นตกรถ  แต่ทีงี้ล่ะกูต้องรอ

แบบนี้ล่ะน๊าาาา นิสัย ประเทศชาติถึงไม่เจริญสักที (เว่อร์ไปป่ะ)

ก็จริงอ่ะ  ปัญหาเล็กๆนี่แหละ ลองมันเยอะเข้า เล็กๆหลายๆเล็กๆ  ก็แน่นจุกอกเหมือนกัน

. . .

สายใต้ใหม่นีไฮโซขึ้นทุกทีเนอะ

คราวก่อน(เป็นปีแล้ว)  ก็เห็นว่ามีร้านเสื้อมีอะไร เหมือนหมอชิต  ก็เฉยๆ

แต่คราวนี้..มี WATSON !!! อีเบลก็เลยหาเรื่องเสียตังค์

ไปซื้อโลชั่นเภสัชมา 1 ขวด  เออแฮะขายถูกกว่าโลตัสซะอีก

No.1 ขาย 25  โลตัสขาย 20.5  วัตสันขาย 19.5 เองเอิ๊กๆ

และก็มีของที่ไม่รู้จะบ้าหอบไปทำไม  ก็คือครีมอาบน้ำ -*-

1 ลิตเชียวนะเออ  แบบว่าเห็นมันถูกดี 555+  แถมมีแบบเติมแถมมาด้วย แค่ 59 บาทเอง

การรู้สึกถึงความสุขของคำว่าบ้านนี่ดีจริงๆ

เบลมีความสุขทุกครั้งที่ได้กลับบ้าน...แม้ที่บ้านจะมีปัญหา

แต่ไม่ใช่ปัญหาในครอบครัวนะ  เป็นปัญหาของญาติๆนั่นแหละ

แต่ที่ไหนๆก็มีปัญหาทั้งนั้นจริงมั้ย?  ถ้าเราเฉยๆซะมันก็ทำอะไรเราไม่ได้

เมื่อวานตอนเช้า

มาถึงบ้านปุ๊ปก็นั่งเม้าท์ นอนเม้าท์กับแม่  น้า(อา...แม่ไอ้อ้วน) และก็น้ารี

น้าจิตบอกว่านี่ถ้ามันรู้ว่าเบลกลับมา มันคงไม่ยอมไปโรงเรียน

เมื่อเช้าก็เถียงกันแล้วนะ  มันบอกว่าวันที่ 10 พี่เบลจะมา

แต่น้าจิตแกลืมไปว่าวันนี้วันที่ 10 แล้ว  แกเลยบอกมันว่า เออๆยังไม่ถึงวันที่ 10 ฮ่าๆ

นอนฟัง แม่ๆ น้าๆ เล่าถึงวีรกรรมของเด็กๆ  หัวเราะกันจนท้องแข็งเลย

วันหลังจะเอาเรื่องฮาๆของไอ้อ้วนมาเล่าให้ฟัง

พอสายๆเที่ยงๆก็นอน . . . เตรียมรับศึก

เพราะตอนบ่ายไอ้ตัวแสบทั้ง 3 คน จะกลับจากโรงเรียน

และก็เป็นไปตามคาด  พอมาอยู่พร้อมหน้ากัน 3 คน  เบลหูอื้อไปหมดเลย 555+

พ่อเบลงี้ต้องออกไปเดินเล่นนอกบ้านอ่ะ ^^'  พ่อบอก ไม่ไหว หูอื้อ

ส้มโอก็ถามถึงแต่แม่เดือนๆ  บอกเบลพาน้องไปภูเก็ตด้วย จะไปหาแม่

วันนี้ตอนเช้าอาบอกว่า ตอนไปซื้อข้าวต้ม(ก่อนไปโรงเรียน) ผ่านหน้าบ้านเบล

ไอ้อ้วนมันบ่นว่า  อะไรเนี่ยยังไม่เปิดประตูอีก

พอขากลับมันก้บ่นอีกว่า  อะไรวะยังไม่ตื่นอีก

ก่อนไปโรงเรียนมันก็แวะมาที่บ้าน  แต่เบลยังไม่ตื่น

ได้ข่าวว่า ทั้งไอ้อ้วนและก็ส้มโอ  พากันเดินมาในห้องกะจะมาหอมแก้มเบล

แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปในมุ้ง 555+

วันนี้

แม่โทรไปให้ส้มโอคุยกับแม่มัน  ตอนแรกโทรไม่ติด

ส้มโอมันก็หน้างอแล้วนั่งบ่น อะไรพรรค์นี้ (ทำไมเป็นงี้)

พอโทรติดมันก้ฟ้องแม่มันเลยว่าไอ้อ้วนชอบหยิก 555+

แล้วไอ้อ้วนก็เอียงหูไปใกล้ๆโทรศัพท์ด้วยแบบอย่างจะฟังด้วยว่างั้น

มันก็เลยบอกแม่ส้มโอไปว่า ส้มโอมันขี้โม้น่ะพี่เดือน

ส้มโอก็ไม่ยอม...

แม่ไม่ต้องไปฟังพี่แป้ง(ไอ้อ้วน)นะ  แม่ฟังน้องคนเดียวก็พอ

ดูมันเซ่ะ~~~~ ใช่ย่อยซะที่ไหน

ตอนนี้ทั้ง 3 คน ไอ้อ้วน(แป้ง)  ไอ้กั้ง(หญิงแม้น) และก็ส้มโอ

ไปโรงเรียนกันเป็นปกติแล้ว...จากที่ ไปๆ หยุดๆ

และก็อ่าน ก-ฮ ได้แล้ว  อาจจะมีงงๆบ้าง  แต่ถ้าชี้ให้อ่านก็อ่านกันได้

ครูเบลให้ 4 ดาวเล้ยยยย!!!