ติ๊ดดึก : โหมด I Love Sewing -..-

พุธ 23 กันยายน 2552 : ช่วงเช้า

 

เอาไงกันดีชีวิต  มีเวลาแค่วันเดียว  ตอนเย็นก็ต้องขึ้นรถกลับบางกอก

กระเป๋าก้ยังไม่ได้จัด  พี่ก็ต้องทำงานไม่มีเวลาพาน้องไปแว๊น

มีน้องหนืดอยู่ก็ยังไม่กล้าที่จะเสี่ยง  คือกุไม่มีใบขับขี่ และน้องหนืดก็ไม่มีใบ

เห็นมะว่าเราสอง  ช่างเข้ากั๊นนนน เข้ากัน . . . อย่างที่ผีเน่ากับโลงผุต้องถอย

ไม่รู้ล่ะ  ไม่สน  มาภูเก็ตแล้วไม่ได้เดินเท้าเปล่าริมหาด  รู้ถึงไหนอายถึงนั่น

เดินไปรอ 2 แถวปากซอย  เอาวะคราวนี้จะได้ทำตัวเหมือนนักท่องเที่ยวสักที

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป...รถขาเข้าเมือง ผ่านไป 4-5 คัน  ไม่มีรถขาออกเลยสักคัน

ทำไมวันที่กูไม่ต้องการนี่เมิงมากันจัง -"-    และที่เสียวกว่านั้นก็คือ . . .

 

มีความสุขเน้ออออ

อย่าบอกใครเชียวว่ามีใช้ฟิลเตอร์กับเขาด้วย แต่ง่าวไม่รู้ว่ามันต้องหมุน -*-

ภาพเลยออกมาเพี้ยนๆอย่างที่เห็น...กล้องก็สกปรกได้อีกนะเออ T^T

นี่ขนาดแดดเปรี้ยงนะ  อีเบลถ่ายมายังกะพายุจะเข้า

ไม่รู้จะบรรยายอะไร จำได้แค่ว่านาทีนั้นมีความสุขมากๆ

 

แทบจะลงไปนอนกลิ้งๆ >O<

เหมือนฟองเบียร์นุ่มๆเลยเนอะ  นี่ถ้าเป็นช่วงค่ำๆล่ะก็  โอ้วววว

แมงกะพรุนตัวนั้น ฉันเห็นมัน...เห็นมันเฉยๆ :P

ใบไม้ใบจิ๋ว น่ารักกุบกิบ

หลับตาแล้ว  แอบเก็บกลิ่นทะเลไว้เต็มปอด ^^

ขอสวยแบบไว้อาลัยอีกละกัน  เพราะสภาพอนาถมาก  เค็มๆขี้เกลืออ่ะ 555+

เข้าใจรึยังว่า ข้าวเหนียวดำคลุกมะพร้าว มันเป็นไง

หูยยยย หันไปเห็นพอดี สีมันแหล่ม

ถนนเลียบชายหาด 

ชอบรูปนี้อ่ะ . . . แว่นอ่ะแค่เอามาใส่เป็นพร็อพเฉยๆ

เห็นแบบนี้ก็ไม่กล้าพอที่จะใส่เดินนะ 555+  เห็นรูปแล้วเอาเก็บแทบไม่ทัน

แบบนี้ใช่มั้ย ฟ้าหลังฝน ^^

แบบนี้พอจะสู้มัลดีฟได้มั้ย???

ก็อยากจะซูมมาเผื่อนะ แต่เลนส์ไม่เทพอ่ะค่ะ :P

 

สีแบบนี้จะอดใจ ไม่กดชัตเตอร์ไหวเหรอ อิอิ

คนมันมีความสุขอ่ะ  อย่ามาอิจฉา :P

บอกพี่จาด้วย ว่า "กูเจอช้างมึงแล้ว"

 

สีเจ็บมาก  เล่นซะไม่กล้าล้างมือเลย ^^'

เดี๋ยวก็ขึ้นรถนี่กลับในเมือง...ค่ารถ 30-40 บาท

ร้อนมากๆ เดินเข้าเซเว่นได้นี่มา ก็เดินเล็มไป ถ่ายรูปไป โอ๊ยๆ มาคนเดียวก็แฮปปี้โว้ย!!!

จะไปแหลมพรหมเทพก็เลี้ยวซ้ายโลด...เพราะตรงไปมันตัน 555+

กดๆไปไม่ให้เสียเที่ยว  เพราะแดดเผาหัวแล้วจ้ะ  เที่ยงๆแล้วจ้ะ

หม้ดแล่วววว

>> คราวหน้าจะพาไปดูสาวเอ๊าะๆ